Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

Την έκθεση «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» εγκαινίασε ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Την λύπη του γιατί η Θεολογική Σχολή της Χάλκης εξακολουθεί να παραμένει κλειστή εξέφρασε την Κυριακή ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εγκαινιάζοντας την εικαστική έκθεση «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» στο χώρο της ιστορικής σχολής.

«Η περίπτυστος αυτή Θεολογική Σχολή εξακολουθεί να παραμένει κλειστή» είπε απευθυνόμενος σε εκατοντάδες επισκέπτες που ήλθαν από την Αθήνα για τα εγκαίνια τη έκθεσης.

«Και τούτο παρά πάσαν προσδοκίαν. Κατανοούν οι αρμόδιοι το άδικον αναστολής της λειτουργίας, υπόσχονται λύσιν, αλλά ουδέν πλέον τούτου -τουλάχιστον προς το παρόν κάνουν» είπε.  ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΕΔΩ

Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010

«Πινέλα» του κόσμου στον Κεραμεικό

Η Νάταλι Ντέιλι από τη Νέα Ζηλανδία κοιτάζει δειλά τον φακό και μας εξηγεί το περίπλοκο σχέδιο που ζωγραφίζει στον τοίχο του 64ου Δημοτικού Σχολείου στον Κεραμεικό. «Δεν είμαι καλλιτέχνης, για την ακρίβεια δεν έχω ξαναζωγραφίσει ποτέ σε τοίχο! Ομως με ενθουσίασε η ιδέα να έρθω στην Αθήνα μαζί με νέους απ΄ όλον τον κόσμο για να γεμίσουμε ένα σχολείο με ένα... πολύχρωμο μήνυμα αισιοδοξίας» λέει. Στον τοίχο απεικονίζεται ένα συνονθύλευμα από χρωματιστά νούμερα, γράμματα του ελληνικού, του λατινικού και του κυριλλικού αλφαβήτου, κινεζικά ιδεογράμματα, κορδέλες και μπαλόνια που αναμειγνύονται με κλόουν, ιπτάμενα σπιτάκια και χρωματιστά ζωάκια. «Το θέμα των σχεδίων είναι η πολυπολιτισμικότητα και η μάθηση, η αγάπη για την εκπαίδευση και τις δυνατότητες που δίνει στο παιδί. Ολο αυτό προσπαθήσαμε να το δώσουμε μέσα από ένα “πάρτι” χρωμάτων και σχεδίων που θα ομορφαίνει τις ημέρες των μικρών μαθητών» προσθέτει.

Η Νάταλι είναι μία από τους εικοσιτρείς εθελοντές από όλες τις γωνιές του πλανήτη- Ιαπωνία, Κορέα, Νέα Ζηλανδία, Κίνα, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία- που βρίσκονται από τις 20 Αυγούστου στην Αθήνα στο πλαίσιο της κίνησης «Ρaint

ΝΑΤΑΛΙ ΝΤΕΪΛΙ «Με ενθουσίασε η ιδέα να έρθω στην Αθήνα μαζί με νέους απ΄ όλον τον κόσμο για να γεμίσουμε ένα σχολείο με ένα... πολύχρωμο μήνυμα αισιοδοξίας»
your wall in Αthens» (Ζωγράφισε τον Τοίχο σου στην Αθήνα) της ΜΚΟ «Ελιξ». Στόχος του προγράμματος, το οποίο χρηματοδοτείται από την Εταιρεία Τουριστικής και Οικονομικής Ανάπτυξης του Δήμου Αθηναίων, είναι να ομορφύνουν τα σχολεία της Αθήνας μέσα από τη δημιουργικότητα και το ταλέντο εθελοντών από όλον τον κόσμο. «Επιλέξαμε σχολεία στην περιοχή του Κεραμεικού και του Μεταξουργείου, διότι πρόκειται για υποβαθμισμένες περιοχέςόπου η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών είναι αλλοδαποί. Μάλιστα, μετά την επιτυχία της πρώτης αυτής κίνησης, ο δήμαρχος εξετάζει το ενδεχόμενο να επαναλαμβάνεται το πρόγραμμα σε τακτά χρονικά διαστήματα, καθώς πέρα από τον τομέα της Παιδείαςενισχύει και την τουριστική προβολή της Αθήνας» αναφέρει η κυρία Ελένη Γαζή, πρόεδρος της «Ελιξ».

«Η καθημερινότητα είναι σκληρή σε αυτές τις γειτονιές. Αυτό έχω καταλάβει τριγυρίζοντας στα σοκάκια του Κεραμεικού και του Μεταξουργείου. Ομωςοι άνθρωποι είναι ζεστοί και χαμογελαστοί, θέλουν να δουν την αλλαγή και τη βελτίωση. Μας βλέπουν να ζωγραφίζουμε και κοντοστέκονται για να μας πουν “ευχαριστώ”. Οσο για τα παιδάκια, κάνουν σαν τρελά από τη χαρά τους!» σχολιάζει στο «Βήμα» η Ζιέζι Λι από την Κίνα. Η ίδια έχει σπουδάσει Πληροφορική και- όπως δηλώνει γελώντας- δεν έχει ταλέντο στη ζωγραφική, έχει όμως πολλή όρεξη να... απολαύσει τη διαδικασία. «Η Ντιάνα είναι η πιο ταλαντούχα της

ΖΙΕΖΙ ΛΙ «Μας βλέπουν να ζωγραφίζουμε και κοντοστέκονται για να μας πουν “ευχαριστώ”. Οσο για τα παιδάκια, κάνουν σαν τρελά από τη χαρά τους!»
ομάδας», μας λέει, δείχνοντας μια αδύνατη κοπέλα που ζωγραφίζει σιωπηλά, πλήρως απορροφημένη στο έργο της. Είναι η Ντιάνα Σαλά από τη Γαλλία, φοιτήτρια Κοινωνιολογίας και ερασιτέχνις ζωγράφος. «Η τέχνη μπορεί να αλλάξει ριζικά τη δύσκολη καθημερινότητα αυτών των παιδιών. Πραγματικά νομίζω ότι μπορούμε να βάλουμε κι εμείς το λιθαράκι μας για μια νότα χαράς στη ζωή τους. Πιστέψτε με, το χρειάζονται. Γι΄ αυτό είμαι εδώ...» λέει λακωνικά προτού απορροφηθεί και πάλι στη ζωγραφική της.

Οι εθελοντές δουλεύουν γρήγορα και αποτελεσματικά, και όλα δείχνουν ότι ο αρχικός στόχος- η διακόσμηση δύο σχολείων μέσα σε δύο εβδομάδες- θα ολοκληρωθεί στην εντέλεια. Πώς κατόρθωσαν όμως άνθρωποι τόσο διαφορετικοί που συναντιούνται για πρώτη φορά να συνεργαστούν με αποτελεσματικότητα σαν να γνωρίζονταν χρόνια; «Από την πρώτη ημέρα οργανώνουμε παιχνίδια γνωριμίας και δραστηριότητες για ανάπτυξη της εμπιστοσύνης» εξηγεί ο κ. Νίκος Νικολαΐδης, ομαδάρχης ενός συνόλου δέκα εθελοντών. Η πιο πρωτοποριακή ιδέα για το δέσιμο της ομάδας ωστόσο ήταν ο θεσμός του... «μυστικού φίλου». «Επειτα από μυστική κλήρωση, κάθε εθελοντής έχει “υπό την προστασία του” ένα άλλο μέλος της ομάδας, χωρίς φυσικά να το αποκαλύπτει. Ο “μυστικός φίλος” αναλαμβάνει να φροντίζει, να κάνει δωράκια και εκπλήξεις στον εθελοντή που του έτυχε και έτσι δημιουργείται ένα ευχάριστο κλίμα καλοσύνης και συνεργασίας ανάμεσα σε ανθρώπους που μέχρι πρότινος δεν γνωρίζονταν καν» προσθέτει ο κ. Νικολαΐδης.

Σλίπινγκ μπαγκ και... τέντζερης
Εκτός από σχεδιαστήριο και καλλιτεχνικό εργαστήριο, το 64ο Δημοτικό Σχολείο αποτελεί παράλληλα ιδιότυπο ξενοδοχείο και... αυτοσχέδιο μαγειρείο για τους 23 εθελοντές. Οι υπνόσακοι είναι παρατεταγμένοι στο πάτωμα των τάξεων, ενώ στην αυλή ένας τέντζερης σιγοβράζει στο γκαζάκι που είναι τοποθετημένο πάνω σε ένα θρανίο. «Οι εθελοντές καταβάλλουν ένα μικρό ποσό της τάξεως τών 130 ευρώ για διαμονή και διατροφή, ενώ ο δήμος μάς παραχώρησε το σχολείο για τη φιλοξενία τους. Οι συνθήκες δεν είναι βέβαια... πολυτελείας, ωστόσο οργανώνουμε βόλτες στην πόλη, ξεναγήσεις στους αρχαιολογικούς χώρους και πολλές δραστηριότητες για τον ελεύθερο χρόνο τους. Εν τέλει, εν μέσω κρίσης, νομίζω ότι τέτοια προγράμματα καταλήγουν να αποτελούν και μια εξαιρετική εναλλακτική για τις διακοπές» σημειώνει η κυρία Ελενα Παπαλάμπρου, συντονίστρια του προγράμματος «Ρaint your Wall in Αthens».

Έργα Ελλήνων εικαστικών για την Πόλη στη Χάλκη

Για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια, η Θεολογική Σχολή της Χάλκης ανοίγει τις πύλες της στα πολιτιστικά δρώμενα και για 20 μέρες υποδέχεται έργα Ελλήνων εικαστικών. Υπό τον τίτλο «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη», 101 δημιουργοί, μέσα από ποικίλα εκφραστικά μέσα, αποκαλύπτουν την «πόλη με τα χίλια πρόσωπα», την Κωνσταντινούπολη, την Ευρωπαϊκή Πολιτιστική πρωτεύουσα του 2010.
Η έκθεση αναπτύσσεται παράλληλα, από τις 18 Αυγούστου μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου στο Σισμανόγλειο Μέγαρο της Κωνσταντινούπολης και από τις 29 Αυγούστου έως τις 23 Σεπτεμβρίου στη Θεολογική Σχολή Χάλκης.
Με πυξίδα την ιστορία, τους μύθους και τους θρύλους, εικόνες και χρώματα, μυρωδιές, ακούσματα και σύμβολα της Κωνσταντινούπολης, οι 101 καλλιτέχνες που συμμετέχουν, προβάλλουν στα εικαστικά τους έργα μυθολογικά, ιστορικά αλλά και καθημερινά στιγμιότυπα της πόλης.
Οι περισσότερες από τις δημιουργίες φιλοτεχνήθηκαν ειδικά για τη συγκεκριμένη έκθεση και αποτελούν δείγματα από ένα ευρύ φάσμα γενεών και τεχνοτροπιών. Πρόκειται για 101 απόπειρες εικαστικής «απεικόνισης» της Κωνσταντινούπολης και της ζωής της, μέσα από τη ζωγραφική, τη γλυπτική, τις κατασκευές, τη φωτογραφία, το βίντεο και την αγιογραφία.
Διακριτή είναι και η παρουσία νεότερων καλλιτεχνών, με έργα περισσότερο νοηματικά και αφαιρετικά, που έχουν ως πηγή έμπνευσής τους τα αρχετυπικά ψήγματα του πολιτισμού της Πόλης.
Η ιδέα της έκθεσης και η οργανωτική της ευθύνη ανήκει στην Αναστασία Μάνου, διευθύνουσα σύμβουλο της εταιρείας White Fox, ενώ την επιμέλεια έχει αναλάβει η ιστορικός τέχνης Ίρις Κρητικού, η οποία αναφέρει χαρακτηριστικά: «Τα έργα "ιχνηλατούν" και αναγιγνώσκουν στιγμιότυπα μυθολογικά, ιστορικά και καθημερινά, ενθυμήσεις από την αρχαιότητα, βυζαντινές μνήμες, βίους αυτοκρατόρων και αγίων, χορούς δερβίσηδων, ρομαντικές περιπλανήσεις περιηγητών, χειρόγραφα σημειωματάρια και χάρτες, νεότερα ενθυμήματα και ιστορικές φωτογραφίες και κειμήλια, παράδοξα οικείες ζωγραφιές του Μελίν, παράδοξα οικείες φωτογραφίες του Αρά Γκιουλέρ, καθημερινές εικόνες από την Πόλη, τα σπίτια, τις εκκλησίες, τους δρόμους, τα καφενεία, τις αγορές και τα παράλια αλλά και έργα περισσότερο νοηματικά και αφαιρετικά, που ως αφετηρία έμπνευσής τους έχουν τα αρχετυπικά ψήγματα του πολιτισμού της Πόλης».
Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση είναι οι: Ηώ Αγγελή, Νίκος Αλεξίου, Άγγελος Αντωνόπουλος, Αλέξης Βερούκας, Θεόφιλος Κατσιπάνος, Αφροδίτη Λίτη, Χαρίτων Μπεκιάρης, Βάνα Ξένου, Ευγένιος Σπαθάρης, Νίκος Στεφάνου, Παναγιώτης Τέτσης, Παναγιώτης Τούντας, Αλέκος Φασιανός, Μαρία Φιλοπούλου, Μάρκος Χατζηπατέρας, Αχιλλέας Χρηστίδης και πολλοί ακόμα.
Καθ' όλη τη διάρκεια της έκθεσης, σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στη Χάλκη, θα προβάλλεται για πρώτη φορά, το ντοκιμαντέρ «Ιχνηλατώντας την Πόλη», σε παραγωγή Αναστασίας Μάνου. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Κατερίνα Καραγιάννη και τη διεύθυνση φωτογραφίας ανέλαβε ο Αριστοτέλης Μεταξάς.
Την έκθεση θα εγκαινιάσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στη Θεολογική Σχολή Χάλκης, την Κυριακή 29 Αυγούστου ενώ μια μέρα πριν, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, Βασίλης Μπορνόβας θα εγκαινιάσει την αντίστοιχη έκθεση στο Σισμανόγλειο Μέγαρο.
Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης
Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης αποτέλεσε για χρόνια φυτώριο σημαντικών πνευματικών ανθρώπων, οικουμενικών πατριαρχών, κληρικών, επιστημόνων και ιεραρχών, ενώ το Σισμανόγλειο Μέγαρο της Κωνσταντινούπολης είναι ένα ιστορικό κτήριο του 19ου αιώνα, κοντά στην πλατεία Ταξίμ που δώρισε η ομώνυμη οικογένεια μεγαλεμπόρων στο ελληνικό Δημόσιο πριν από 70 περίπου χρόνια.
Το εικαστικό γεγονός που έχει ως αφετηρία της διαδρομής του την Κωνσταντινούπολη και συμπίπτει χρονικά με την ανακήρυξή της σε Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Πρωτεύουσα για το 2010, θα κάνει μία δεύτερη «στάση» στην Αθήνα, στις αρχές Οκτωβρίου, όπου θα φιλοξενηθεί στην «Τεχνόπολη» του Δήμου Αθηναίων. Την έκθεση στην ελληνική πρωτεύουσα θα πλαισιώνουν εκθέματα παραχωρημένα από το Adalar Museum of the Princes Islands, τα οποία αφορούν τη γεωμορφολογία και την ιστορία της νήσου Χάλκης.
Πληροφορίες: Σισμανόγλειο Μέγαρο, Κωνσταντινούπολη 28 Αυγούστου-23 Σεπτεμβρίου, 0090 541 4047 843 / Θεολογική Σχολή Χάλκης 29 Αυγούστου-23 Σεπτεμβρίου, 0090 541 4047 917 / Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων Οκτώβριος 2010, www.tracingistanbul.com .

Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

Η ελληνική συμμετοχή στη 12η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής Βενετίας

Tον τίτλο «People meet in architecture» έχει το περίπτερο με το οποίο συμμετέχει η Ελλάδα στη 12η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας από τις 29 Αυγούστου. Η χώρα μας έχει για ακόμα μία φορά, δυνατή παρουσία στη σημαντικότερη διεθνή έκθεση αρχιτεκτονικής και με βασικό θέμα της την ελληνική βιοποικιλότητα και την αγροτική κρίση, αναμένεται να τραβήξει τα βλέμματα.
Η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας γίνεται κάθε δύο χρόνια και φιλοξενεί περίπτερα χωρών και αρχιτεκτόνων από όλο τον κόσμο.
Η φετινή ελληνική συμμετοχή βασίζει το σκεπτικό της στην οικονομική κρίση, στην ελληνική κρίση της αγροτικής παραγωγής και στη συρρίκνωση του περιβαλλοντικού αποθέματος. Δημιούργησε λοιπόν, μια εγκατάσταση στην οποία, με διάφορα καλλιτεχνικά μέσα (κατασκευή Κιβωτού, έκθεση εικόνων, βίντεο προβολή), αναδεικνύεται η ελληνική βιοποικιλότητα.
Δημιουργήθηκε μια κιβωτός σπόρων, όπου οι σπόροι συμβολίζουν την πρώτη ύλη, το πρωτογενές υλικό και ταυτόχρονα, η κουζίνα της Κιβωτού παράγει διατροφικά προϊόντα, προτείνοντας στους επισκέπτες μια συμβολική αλλά και πραγματική πλατφόρμα παροδικής συμβίωσης και επικοινωνίας.
Στο εσωτερικό του ελληνικού περιπτέρου στη Βενετία, θα εγκατασταθεί έκθεση με θέμα «Κιβωτός, Παλιοί Σπόροι για Νέες Καλλιέργειες». Η έκθεση στο περίπτερο θα περιλαμβάνει μία εγκατάσταση από ξύλο, «την Κιβωτό» που περιέχει συλλογή σπόρων και φυτών, βίντεοπροβολή με θέμα την γεωργική ζωή και τη σχέση ανάμεσα στην καλλιέργεια, τον άνθρωπο και το τοπίο και έκθεση επεξεργασμένου υλικού εικόνων για τα ελληνικά αγροτικά τοπία.
Η πρόταση της «Κιβωτού» επιχειρεί να αναδείξει τη σχέση ανάμεσα στους σπόρους που καλλιεργούνται και στο τοπίο-περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε. Γίνεται ένα αρχείο σπόρων και ταυτόχρονα ένα πεδίο ενημέρωσης σχετικά με το φυτογενετικό υλικό.
Από την άλλη όμως, η κιβωτός είναι και ένας χώρος μεταποίησης των σπόρων σε φαγητό, μια κουζίνα. Η εστίαση φέρνει κοντά τους ανθρώπους και η αρχιτεκτονική συντάσσει αυτή την εγγύτητα. Οι σπόροι συσσωρεύονται αναδεικνύοντας την πλούσια ελληνική βιοποικιλότητα.
Το ελληνικό περίπτερο εμπνεύστηκαν οι αρχιτέκτονες Ζήσης Κοτιώνης και Φοίβη Γιαννίση, ενώ συνεργάστηκαν στη δημιουργία του οι Γιάννης Ισιδώρου, Κώστας Μανωλίδης, Ορέστης Δαβίας, Μαρία Παπαδημητρίου, Αλέξανδρος Ψυχούλης, Φοίβη Γιαννίση, Κατερίνα Ηλιοπούλου και Μιχάλης Παπαρούνης.
Η έκθεση στη Βενετία ξεκινά στις 29 Αυγούστου και διαρκεί μέχρι τις 21 Νοεμβρίου.
Πληροφορίες: http://www.labiennale.org/en/architecture/index.html .

Σύγχρονες εικαστικές δημιουργίες στη Μύκονο

Ο καλλιτέχνης Διονύσιος Πρώιος – Ραλλάτος, μετά από την προσωπική του έκθεση στην Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου, κάνει ένα σημαντικό διεθνές άλμα, προσχωρώντας με το ιδιαίτερα δυναμικό του έργο στο εικαστικό κίνημα του Βερτικαλισμού (Verticalismus). Ο Πρώιος-Ραλλάτος προσκαλεί τον ιδρυτή του κινήματος, Athanasio Celia στη Μύκονο, προκειμένου να εκθέσει τα έργα του στο Ξενοδοχείο Leto από τις 21 Αυγούστου μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου. Την έκθεση αυτή συνοδεύει με βερτικαλιστικά έργα και ο ίδιος ο Διονύσιος Πρώιος – Ραλλάτος.
Το κίνημα του Βερτικαλισμού είναι μια σύγχρονη θεωρία της Τέχνης που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του ΄80, που θέτει τη γραμμή ως πρώτη διάσταση του σύμπαντος, όπως ακριβώς και στα μαθηματικά και τη φυσική, ενώ δίνει στην κάθετη γραμμή, πρωταρχική σημασία για τον άνθρωπο και το σώμα του, δεδομένου ότι μας δείχνει την κατεύθυνση της βαρύτητας. Τα εικαστικά έργα του κινήματος συντίθενται από κάθετες γραμμές και είναι κυρίως ζωγραφικά έργα ή γλυπτά.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν στις 4 Σεπτεμβρίου και θα παραβρεθούν γνωστοί και φίλοι του Athanasio Celia, προσωπικότητες παγκόσμιας αναγνώρισης.
Παράλληλα, με τα έργα, εκτίθενται και πρωτότυπα χειροποίητα Βερτικαλιστικά κοσμήματα (Verticalismus jewelry) της καλλιτέχνιδας, αργυροχρυσοχόου και διαμαντολόγου, Κυριακής Βέρρου.
Την καλλιτεχνική επιμέλεια της εκδήλωσης έχει αναλάβει η γκαλερίστα, Άντζελα Δικεούλια ενώ ο συντονισμός και η οργάνωση είναι υπό την ευθύνη της Γιάννας Κοκκαλίδου και του Κωνσταντίνου Σκαγιά.

Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

100 χρόνια Deutscher Werkbund 1907- 2007

Μία έκθεση του Μουσείου Αρχιτεκτονικής του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Μονάχου και του Ινστιτούτου Εξωτερικών Σχέσεων της Γερμανίας (IFA).

Τον Οκτώβριο του 1907 δώδεκα καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες, μεταξύ των οποίων οι Peter Behrens, Josef Hoffmann και Richard Riemerschmid όπως επίσης και δώδεκα εταιρίες στο Μόναχο ίδρυσαν από κοινού το σύνδεσμο Deutscher Werkbund. Τα ιδρυτικά μέλη διατύπωσαν τον σκοπό του συνδέσμου ως εξής: "ο εξευγενισμός του έργου των επιτηδευματιών με τη σύμπραξη της τέχνης, της βιομηχανίας και της χειροτεχνίας μέσα από τη διαπαιδαγώγηση, την προπαγάνδα και την κλειστή τοποθέτηση απέναντι σε όλα τα σχετικά ζητήματα". Ο στόχος του "εξευγενισμού" με καλλιτεχνικά κριτήρια ολόκληρου του βιομηχανοποιημένου κόσμου "από το μαξιλάρι του καναπέ έως την πολεοδομία" (Hermann Muthesius) και της πολιτιστικής "διαπαιδαγώγησης" του πληθυσμού μέσα από "καλώς" διαμορφωμένα αντικείμενα προσδιόρισε το σύνολο του έργου του Werkbund έως και τα τέλη του 20ου αιώνα.

Μέλη του Werkbund υπήρξαν μερικοί από τους διασημότερους γερμανούς καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες του 20ου αιώνα.

Στα εγκαίνια θα μιλήσει η Ιστορικός Τέχνης κ. Brigitte Kuntzsch

Xορηγοί Μουσείου: Γ' Κ.Π.Σ. / Ε.Π. "Πολιτισμός 2000-2006", Γ' Κ.Π.Σ. / Ε.Π. "ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ", HELEXPO-ΔΕΘ, ΑΧΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ, Ασφαλιστικός Οργανισμός Νταλιάνη ΕΠΕ / karavias associates art/Lloyd's Coverholder, ΖΑΡΙΦΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε., Ξενοδοχείο Βεργίνα.
Χορηγός επικοινωνίας : ΕΡΤ 3


Η Έκθεση «100 χρόνια Deutscher Werkbund 1907- 2007» μέχρι τις 3/10/2010 :
Ώρες λειτουργίας: Τρ, Πε, Σα 10.00-18.00, Τε 10.00-22.00, Πα 10.00-19.00, Κυ 11.00-15.00

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
ΕΓΝΑΤΙΑ 154 (ΔΕΘ-HELEXPO)
546 36 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Τ.: 2310 240002 , 2310 281212
Τ + F: 2310 281567
E: mmcart@mmca.org.gr
Site: http://www.mmca.org.gr

Πέντε επί πέντε… στην Κεφαλονιά

Εικαστικό γεγονός αποτελεί η κοινή έκθεση πέντε ζωγράφων με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Πέντε, επί Πέντε, επί Πέντε» (5Χ5Χ5) που φιλοξενείται από τις 29 Αυγούστου, στην αίθουσα τέχνης Φώτη Κρεμμύδα στην Κεφαλονιά. Οι καλλιτέχνες Μανώλης Χάρος, Ηλίας Μακρής (Δελλόγλου), Παύλος Σάμιος, Κωστής Γεωργίου και Κώστας Πανιάρας δημιούργησαν τα τελευταία πέντε χρόνια, πέντε έργα, φτιαγμένα ειδικά για τη φετινή έκθεση, στον ειδικά διαμορφωμένο εκθεσιακό χώρο του σπιτιού του Φώτη και της Μέλπης Κρεμμύδα.
Οι πέντε καλλιτέχνες έχουν διοργανώσει ατομικές εκθέσεις στο Κρεμμύδι, τα τελευταία πέντε χρόνια, αλλά αυτή τη φορά ετοιμάζουν κάτι συλλογικό και διαφορετικό.
Η έκθεση πλαισιώνεται από διήμερες μουσικές εκδηλώσεις, που περιλαμβάνουν την Κυριακή 29 Αυγούστου, συναυλία με την Ορχήστρα των Χρωμάτων υπό τη διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη, στον Βοτανόκηπο του Ιδρύματος Κοσμετάτου στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς και τη Δευτέρα 30 Αυγούστου, ρεσιτάλ από τη Μαριλένα Δωρή και τον Δημήτρη Δεσύλλα, στον εκθεσιακό χώρο του Φώτη και της Μέλπης Κρεμμύδα.
«Θα έχουμε την ευχαρίστηση να ξαναδούμε τον Μανώλη Χάρο, που με την χαρίεσσα πειθώ της τέχνης του μας αποκαλύπτει, θαύματα και τόπους μυστικούς, κρυμμένους πίσω από το καθημερινό και τετριμμένο», σημειώνει στον κατάλογο της έκθεσης ο Φώτης Κρεμμύδας και συμπληρώνει «Θα έχουμε ακόμα την ευκαιρία να ανιχνεύσουμε πίσω από τον σκιτσογράφο της «Καθημερινής» Ηλία Μακρή, τον ζωγράφο Ηλία Δελλόγλου, που και με την μία και με την άλλη του ιδιότητα, υπηρετεί πιστά την πολυσχιδή εκφραστικότητα της ανθρώπινης μορφής.
Μαζί μας θα είναι επίσης και ο Παύλος Σάμιος. Έχοντας θητεύσει στην βυζαντινή ζωγραφική, ο καλλιτέχνης συνθέτει με τον τρόπο του «τα ιερά και τα όσια» του πολύβοου σήμερα, όπως οι χυμώδεις γυναικείες φιγούρες του αλλά και τα ερωτικά φετίχ του, όπως οι κόκκινες γόβες… Το "παρών" θα ξαναδώσει και ο Κωστής Γεωργίου για να πυρπολήσει και πάλι την όρασή μας με τις λαμπρές χρωματικές του επιφάνειες, που ντύνουν με ιδιότυπη ιεροπρέπεια τον παράξενο θίασο των μορφών του.
Τέλος, την πεντάδα θα συμπληρώσει ο εκθέτης του περσινού καλοκαιριού, Κώστας Πανιάρας, που ζωγραφίζει με ήθος αρχέγονου γεωμέτρη. Μέσα από την γνωστή και χαρακτηριστική γραφή της τέχνης του, βιώνουμε τα στοιχειακά υλικά του κόσμου που μας περιβάλλει και αφουγκραζόμαστε την αέναη ροή του».
Ο θεατρικός συγγραφέας Κώστα Μουρσελάς, με τη σειρά του, χαρακτήρισε τον Φώτη Κρεμμύδα, στο λεύκωμα της έκθεσης, ως σύγχρονο Δον Κιχώτη, που κατάφερε το θαύμα, τόλμησε την ανατροπή και έκανε το όνειρο του πραγματικότητα μεταφέροντας ένα κομμάτι πολιτισμού από το κέντρο στην περιφέρεια.
Πληροφορίες: Αίθουσα Τέχνης του Φώτη και της Μέλπης Κρεμμύδα, Κρεμμύδι Κεφαλονιάς, 210 3641332, 26710 81544, 29 Αυγούστου - 3 Σεπτεμβρίου.

Μικρογραφίες στον καµβά

Εγκαίνια της έκθεσης του Κώστα Ευαγγελάτου µε τίτλο «Μικρογραφίες της Πανσελήνου» (φωτογραφία) πραγµατοποιούνται απόψε στις 20.30, στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa «Ροδόπη» (Μεσολωρά 7 και Βύρωνος, Αργοστόλι Κεφαλονιάς).

Ακολουθεί, στις 22.00, ετήσια καλλιτεχνική εκδήλωση µε τη συµµετοχή της συγγραφέως Βίκυς Γεωργοπούλου και του συνθέτη Νίκου Γαρµπή - Νicofilimon (ο οποίος παρουσιάζει τη σύνθεση «Ροπές ψυχών», βασισµένη σε ποιήµατα του Κώστα Ευαγγελάτου).

Είσοδος ελεύθερη.

Ματιές σε µια αρχαία πόλη

 «Ερέτρια: µατιές σε µια αρχαία πόλη» είναι ο τίτλος της έκθεσης που παρουσιάζεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο(Πατησίων 44, τηλ. 210-8217.717) έως τις 25 Αυγούστου.

Στην έκθεση παρουσιάζεται η διαχρονική εξέλιξη της Ερέτριας, η δηµόσια και ιδιωτική ζωή, τα ιερά και οι νεκροπόλεις της, όπως αποκαλύφθηκαν από το 1885 µέχρι σήµερα από τις ανασκαφές.

Συνολικά εκτίθενται 437 ευρήµατα (σε τέσσερις ενότητες)µαζίµε σχεδιαστικές αναπαραστάσεις,µακέτες και προβολές βίντεο που δίνουν συνολική εικόνα για την καθηµερινότητα των Ερετριέων και αφηγούνται την ιστορία της πόλης από την ίδρυσή της τον 8ο αιώνα π.Χ. ώς και το τέλος της αρχαιότητας και τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους.

* Η έκθεση ζωγραφικής και σκιτσογραφίας του Κώστα Βλάχου φιλοξενείται στη Λευκάδα (Αίθουσα Τέχνης Θ. Στάµος, στην Πλατεία Μαρκά) έως τις 30 Αυγούστου.

Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010

Έκθεση ψηφιδωτού στο Δίον

Από τις 18 Αυγούστου φιλοξενείται στο κέντρο Μεσογειακών Ψηφιδωτών Δίου, η 6η έκθεση ψηφιδωτού που φέρνει την αρχαία αυτή τέχνη και πάλι στο προσκήνιο.
Στη φετινή έκθεση πολλοί είναι οι επώνυμοι καλλιτέχνες που συμμετέχουν από όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό με σημαντικές δημιουργίες τους ενώ παράλληλα, στους χώρους του κέντρου φιλοξενούνται και έργα μαθητών που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια διδασκαλίας της τέχνης του ψηφιδωτού στο εργαστήρι εκμάθησης του Δίου.
Κατά την φετινή χρονιά οι μαθητές μέσω της ψηφιδογραφίας εξέφρασαν τη δημιουργικότητα και το ταλέντο τους με το δικό τους προσωπικό τρόπο. Τα χρώματα, οι ιδέες, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν είναι μοναδικά.
Οι μαθητές της σχολής του Δίου μαζί με τη δασκάλα τους Αθανασία Καραγκούνη – Τασίκα δημιούργησαν έργα με τεχνική αρτιότητα και πρωτοτυπία αντλώντας τη θεματολογία τους από την αρχαία και βυζαντινή εποχή.
Ο μέσος χρόνος κατασκευής ενός ψηφιδωτού έργου κυμάνθηκε από μια εβδομάδα μέχρι ένα μήνα ανάλογα με τη δυσκολία αλλά και τη διάθεση του δημιουργού. Άλλωστε, ο χρόνος κατασκευής των ψηφιδωτών ποικίλει.
Το Εργαστήρι εκμάθησης Ψηφιδωτού του Δήμου Δίου, αποτελεί πλέον, ένα σημαντικό πυρήνα ανάδειξης και προώθησης για το ψηφιδωτό. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το καλοκαίρι του 2005 και μέχρι σήμερα έχουν περάσει από τις τάξεις του περίπου τριακόσιοι μαθητές, οι οποίοι γνώρισαν την εικαστική αυτή τεχνική ζωντανεύοντας με αυτόν τον τρόπο, την πανάρχαια ελληνική τέχνη.
H 6η έκθεση ψηφιδωτού πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Οργανισμό Φεστιβάλ Ολύμπου και θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου.
Πληροφορίες: Κέντρο Μεσογειακών Ψηφιδωτών Δίου, 2351 351000, 2351 351001, ώρες λειτουργίας 9 π.μ.- 2 μ.μ. και 6 μ.μ. – 9 μ.μ.

Εικαστικές προβολές στην πρόσοψη του ΕΜΣΤ

Επτά βίντεο από τη συλλογή του παρουσιάζει το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο πρόγραμμα προβολών του, υπό τον τίτλο Sonic Façade και κεντρίζει το ενδιαφέρον όσων απέμειναν στην Αθήνα εν μέσω καλοκαιριού. Τα έργα θα προβάλλονται στην πρόσοψη του μουσείου μέχρι τις 29 Αυγούστου στις 9 μ.μ.
Με βίντεο του Peter Moore, του Nam June Paik, του Lars Movin και του John Cage, το Sonic Façade περιστρέφεται θεματικά γύρω από τους άξονες της μουσικής και του κινήματος Fluxus κατά το οποίο οι καλλιτέχνες έμπλεκαν διαφορετικά εικαστικά μέσα και αρχές.
Η επιλογή των συγκεκριμένων προβολών αποκαλύπτει τη σημαντική επίδραση του John Cage και της διδασκαλίας του στην καθιέρωση του «τυχαίου» στη διαδικασία μουσικής σύνθεσης αλλά και στην αποδέσμευση της μουσικής εκτέλεσης από κάθε μορφής σύμβαση.
Όπως διακρίνεται από τα έργα «A Tribute to John Cage» του Nam June Paik και «Catch 44» του John Cage, o συνθέτης δεν γράφει πλέον νότες σε πεντάγραμμο αλλά περιγράφει πράξεις που ο μουσικός μπορεί να ερμηνεύσει διαφορετικά. Η μουσική δεν συντίθεται πλέον από νότες αλλά από ήχους και ο μουσικός δεν παίζει κάποιο όργανο αλλά εκτελεί μια σειρά από άλλες κινήσεις στη σκηνή.
Η προσέγγιση του John Cage βασιζόταν κυρίως σε μια διαφορετική ηθική που απομάκρυνε τον υποκειμενισμό και το καλλιτεχνικό «εγώ» από τη δημιουργική πράξη. Η οπτική του Cage εξαπλώθηκε ταχύτατα σε όλα τα δημιουργικά πεδία, όπως στη χορογραφία μέσω του στενού του συνεργάτη Merce Cunningham, στις εικαστικές τέχνες μέσω του μαθητή του Allan Kaprow και τελικά στο διακαλλιτεχνικό κίνημα Fluxus όπως φαίνεται και από το ντοκιμαντέρ «The Misfits - 30 years of Fluxus» με το οποίο συνδέονται σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό όλοι οι καλλιτέχνες αυτής της παρουσίασης.
Οι καλλιτέχνες του κινήματος, σε εκδηλώσεις με τη μορφή συναυλίας, χρησιμοποιούσαν μουσικά όργανα και καθημερινά αντικείμενα με ριζοσπαστικά διαφορετικό και συχνά προκλητικό τρόπο, όπως για παράδειγμα έκανε ο Nam June Paik, ο οποίος μετέτρεπε συχνά το βίντεο και την τηλεόραση σε μουσικά όργανα στο πλαίσιο καλλιτεχνικών πειραματισμών, που τελικά οδήγησαν στη γέννηση της βιντεοτέχνης.
Πληροφορίες: Κτίριο Ωδείου Αθηνών, Βασ. Γεωργίου Β 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα, http://www.emst.gr/ .

Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

Δεν βρέθηκε, τελικά, ο κλεμμένος πίνακας του Βαν Γκογκ

Συνεχίζονται οι έρευνες για τον πολύτιμο πίνακα του Βίνσεντ Βαν Γκογκ με τίτλο «Παπαρούνες», ο οποίος εκλάπη χθες από το μουσείο Μαχμούντ Χαλίλ του Καΐρου.
Νωρίτερα, υπήρξαν πληροφορίες ότι ο πίνακας βρέθηκε, ωστόσο, ο υπουργός Πολιτισμού της Αιγύπτου Φαρούκ Χόσνι ανακοίνωσε πως ήταν «ανακριβείς».

«Παρά το γεγονός ότι λάβαμε την πληροφορία ότι ο πίνακας ανακτήθηκε, η πληροφορία ήταν ανακριβής και οι διαδικασίες συνεχίζονται για να προσδιοριστεί πώς εκλάπη ο πίνακας και πώς θα ανακτηθεί», δήλωσε ο Χόσνι.

Σύμφωνα με αξιωματούχο των υπηρεσιών ασφαλείας, οι κάμερες ασφαλείας και το σύστημα συναγερμού στο μουσείο Μαχμούντ Χαλίλ απ' όπου εκλάπη ο πίνακας, η αξία του οποίου υπολογίζεται σε 50 εκατ. δολάρια, δεν δούλευαν «από καιρό» λόγω βλάβης.

«Οι κάμερες δεν λειτουργούσαν από καιρό, όπως και το σύστημα συναγερμού», δήλωσε ο αξιωματούχος, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί, προσθέτοντας ότι κατά συνέπεια δεν υπάρχει διαθέσιμη καμιά εικόνα από την κλοπή.

«Δεν ξέρουμε από πότε ακριβώς είχαν βλάβη, όμως είναι από καιρό. Οι υπεύθυνοι του μουσείου είπαν ότι έψαχναν ανταλλακτικά, αλλά δεν βρήκαν», πρόσθεσε.

Μόλις αναφέρθηκε η κλοπή, ο Αιγύπτιος υπουργός Πολιτισμού έδωσε εντολή να ληφθούν επείγοντα μέτρα για να μην βγει ο πίνακας από τη χώρα.

Ο ίδιος πίνακας είχε κλαπεί και το 1978, όμως επεστράφη λίγο μετά. Ένα χρόνο αργότερα, αντίγραφό του πουλήθηκε στο Λονδίνο έναντι 43 εκατ. δολαρίων, δημιουργώντας υποψίες στην Αίγυπτο για το αν ο πίνακας που επεστράφη ήταν πράγματι ο αυθεντικός.


Ένα χρόνο αργότερα, αντίγραφό του πουλήθηκε στο Λονδίνο για 43 εκατομμύρια δολάρια, δημιουργώντας υποψίες στην Αίγυπτο για το αν ο πίνακας που επεστράφη ήταν πράγματι ο αυθεντικός.

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Γαλέρες και ιστιοφόρα στην Ανδρο

Η συλλογή μικροναυπηγημένων μοντέλων ιστορικών πλοίων του Ευάγγελου Γρυπιώτη φιλοξενείται ως τις 30 Οκτωβρίου στον εκθεσιακό χώρο της Καϊρείου Βιβλιοθήκης στην Ανδρο με τίτλο «Ταξίδι στα κύματα της Ιστορίας με γαλέρες και ιστιοφόρα».

Εδώ και περίπου 25 χρόνια ο Γρυπιώτης ασχολείται με τη μελέτη και την κατασκευή πλοίωνσταθμών στην ιστορία της ναυσιπλοΐας.

Η ακριβής αποτύπωση όλων των μερών του πλοίου, ακόμη και των εσωτερικών χώρων, δίνει μια ρεαλιστική εικόνα του τρόπου κατασκευής και της μορφής των πλοίων από την αρχαιότητα ως σήμερα. Η έκθεση πραγματοποιείται με τη συνδρομή της εφοπλιστικής κοινότητας Ανδρου.

Στη φωτογραφία, μια μινιατούρα του Dracar, δρακόπλοιου των Βίκινγκς (8ος-12ος αιώνα μ.Χ.).

Ενας Υδραίος στα σοκάκια του Ναυπλίου

Ο ζωγράφος στο εργαστήριό του Στον στοχαστή του βλέμματος, στον ζωγράφο που αγάπησε και αξιοποίησε όσο λίγοι τη δύναμη του φωτός και του χρώματος, στον ακαδημαϊκό Παναγιώτη Τέτση είναι αφιερωμένη η έκθεση που φιλοξενείται στο παράρτημα Ναυπλίου της Εθνικής Πινακοθήκης Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.
 
Ο ζωγράφος στο εργαστήριό του Περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά έργα από τις σημαντικότερες θεματικές ενότητες της πορείας του. Σε όλη του τη ζωή ζωγραφίζει αυτό που γνωρίζει πάρα πολύ καλά: προσωπογραφίες, τους φίλους του, οκείους χώρους της Υδρας, του νησιού δηλαδή όπου γεννήθηκε, τα τοπία της Σίφνου, τη λαϊκή αγορά της Παρασκευής στην οδό Ξενοκράτους καθώς και νεκρές φύσεις με αντικείμενα που περιβάλλουν την καθημερινότητά του.

Η ζωγραφική του Παναγιώτη Τέτση συνδέθηκε με τρόπο αποκαλυπτικό με το φώς και δη το ελληνικό, που, σύμφωνα με τον ίδιο, «ισοπεδώνει δημοκρατικά τους τόνους και ξεθωριάζει τα δυνατά χρώματα». Προσπάθησε, όμως, να το μετουσιώσει, να απελευθερώσει τη δύναμη του, να αποτυπώσει πειστικά τη φύση του, να δημιουργήσει μια πρωτόγνωρη ζωγραφική υπαίθρου έντονα χρωματική με δυνατές αρμονίες.

Οικεία και μη πρόσωπα του ζωγράφου έχουν αποτυπωθεί κατά καιρούς στους πίνακές του Η αγάπη του, επίσης, για το χρώμα δεν ατόνησε ποτέ. Οπως σημειώνει η κριτική «στα ώριμα έργα του, χτίζει κυριολεκτικά με το χρώμα. Μεταφράζει το φως και τη σκιά σε υπολογισμένες μονάδες καθαρού και λαμπερού χρώματος και οικοδομεί ένα σύμπαν αίθριο και φωτεινό. Το φως, μια ποιότητα που παραμελήθηκε στην αντίληψη του χρώματος από τη μοντέρνα ζωγραφική, για τον καλλιτέχνη δίνει τη βάση της χρωματικής τοποθέτησης σε κάθε πίνακά του. Η ζωγραφική του, ωστόσο, δεν αγνόησε τις κατακτήσεις της αφαίρεσης. Κάθε τμήμα του πίνακά του διαβάζεται ως καθαρή ζωγραφική και ως μέρος του αινίγματος της εικόνας».

Ο Παναγιώτης Τέτσης γεννήθηκε στην Υδρα το 1925. Πήρε τα πρώτα του μαθήματα από τον Γερμανό ζωγράφο και χαράκτη Κλάους Φρισλάντερ. Καθοριστικό ρόλο στο ξεκίνημα της καλλιτεχνικής του διαδρομής είχε η γνωριμία του με τον Δημήτρη Πικιώνη και τον Ν. Χατζηκυριάκο-Γκίκα, τους οποίους και θεωρεί δασκάλους του. Το 1949 αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Κ. Παρθένη, τον οποίο παρακολούθησε πολύ λίγο επειδή ο ζωγράφος αποχώρησε από τη Σχολή. Με υποτροφία του ΙΚΥ συνέχισε τις σπουδές του στην Ecole des Beaux-Arts (1953-1956) του Παρισιού όπου, μεταξύ άλλων, σπούδασε χαρακτική και ειδικότερα χαλκογραφία με δάσκαλο τον Ε. J. Goerg. Το 1960 μια τρίμηνη τιμητική υποτροφία της ιταλικής κυβέρνησης του έδωσε την ευκαιρία να μελετήσει την τέχνη σε ιταλικά μουσεία.
Οικεία και μη πρόσωπα του ζωγράφου έχουν αποτυπωθεί κατά καιρούς στους πίνακές του Στην ουσία της ζωγραφικής του Παναγιώτη Τέτση αναφέρεται σε κείμενό της η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα. «Πιστός στην παράδοση του μοντέρνου, ο Τέτσης δεν έχει προνομιακά θέματα», γράφει. «Το θέμα είναι γι' αυτόν απλό ερέθισμα, μοτίβο. Η σύνθεση, πάντα στέρεα οργανωμένη, το πλούσιο χρώμα, το αμίμητο μετιέ του καλού μάστορα, θα μεταβάλουν το πιο ασήμαντο μοτίβο σε αξιομνημόνευτο ζωγραφικό συμβάν. Ολα τα θέματά του έχουν τη θέση τους στη ζωγραφική του Τέτση: από ένα απλό κανάτι με πινέλα ακουμπισμένο σε ένα τραπεζάκι ώς τη γεωμετρία της Υδρας την ώρα που την αγκαλιάζει ο πρώτος ήλιος και την αποχαιρετά ο τελευταίος, θωπεύοντάς τη με το μελένιο φως του, και ώς τη λαϊκή αγορά της Παρασκευής στην Ξενοκράτους, που θα εμπνεύσει στον ζωγράφο τη μνημειώδη ζωφόρο των 50 μέτρων».
info:Μέχρι 15 Νοεμβρίου, Σιδηράς Μεραρχίας 23, Ναύπλιο

Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010

Νέα Υόρκη Ρεκόρ επισκεπτών στην έκθεση Πικάσο στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τεχνών

Τεράστια επιτυχία σημείωσε η έκθεση έργων του Πάμπλο Πικάσο στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τεχνών της Νέας Υόρκης.

Σύμφωνα με τους υπευθύνους, είχε τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα από κάθε άλλη έκθεση από το 2001, ενώ καταγράφηκε ως η έβδομη πιο επιτυχημένη στα 50 χρόνια λειτουργίας του μουσείου.

Η έκθεση, με τίτλο «Ο Πικάσο στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τεχνών», αποτελείτο από 300 έργα (πίνακες, σχέδια, γλυπτά και έργα χαρακτικής) του διάσημου καλλιτέχνη.

Από τον Απρίλιο, που εγκαινιάστηκε, μέχρι και τις 15 Αυγούστου, που ολοκληρώθηκε, συγκέντρωσε 700.000 επισκέπτες.

Ημερησίως την επισκέπτονταν περί τα 6.700 άτομα.

Τσέζαρε Μπάρο Ενας Βενετσιάνος... ζωγραφίζει την ελληνική αλφάβητο

«Επιστρέφω στον Ομηρο σε διάφορες περιόδους στη ζωή μου- κάθε φορά που νομίζω ότι δεν υπάρχει κάτι καινούργιο να διαβάσω. Αλλωστε είναι μία από τις αιτίες που βρίσκομαι εδώ. Η εικόνα του εαυτού μου έφηβου ή ακόμη πιο πριν, με ένα βιβλίο ελληνικής μυθολογίας ή ιστορίας στο χέρι να με μεταφέρει νοητά στην Ελλάδα, είναι ανεξίτηλη. Στην γκρίζα και υγρή Βενετία όπου γεννήθηκα, εγώ έκανα χρυσομπλέ φωτεινά ταξίδια» λέει ο καλλιτέχνης Τσέζαρε Μπάρο , ο οποίος από τις 10 Οκτωβρίου ως τις 10 Νοεμβρίου θα παρουσιάζει τα εμπνευσμένα από το φως της Ελλάδας έργα του στο «Σχολείον» της οδού Πειραιώς.

Πρόκειται για έναν φιλέλληνα δημιουργό ο οποίος από πολύ νωρίς κατάλαβε ότι δεν τον χωρούσε ο κόσμος των επιχειρήσεων και των τραπεζών για τους οποίους τον προόριζαν οι δικοί του. Η αγάπη του για την Ελλάδα τον έφερε νωρίς κοντά της, αρχικά μέσα από την ελληνική ιστορία και μυθολογία. Ξόδεψε χρόνια ταξιδεύοντας σε όλον τον πλανήτη, αναζητώντας φιλοσοφίες και ιδέες που θα μπορούσαν να τον εμπνεύσουν. Μέρος αυτής της αναζήτησης ήταν και τα δεκατρία χρόνια στην Τήνο.

Η δεύτερη «ελληνική» περίοδός του άρχισε πριν από δυόμισι χρόνια, οπότε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Η επιρροή της Ελλάδας χαρακτηρίζει όχι μόνο τη δουλειά του αλλά και ολόκληρη την κοσμοθεωρία του, τον τρόπο ζωής του Μπάρο. Μελετά τα κείμενα και τους συγγραφείς, εμπνέεται από τον Ομηρο και τη δύναμη της ελληνικής γλώσσας.

Στα έργα που θα παρουσιάσει στην επικείμενη έκθεση κυριαρχεί ως θέμα η μεταφυσική διάσταση της ελληνικής αλφαβήτου. Κάθε γράμμα, κάθε λέξη που σχηματίζεται από τα στοιχεία της γίνονται στα χέρια του Τσέζαρε Μπάρο έργα, πίνακες, γλυπτά.

Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

«Εφυγε» από τη ζωή o ζωγράφος Ράλλης Κοψίδης

Ο ζωγράφος Ράλλης Κοψίδης «έφυγε» από τη ζωή το Σάββατο 14 Αυγούστου και κηδεύτηκε στις 16 Αυγούστου, σε στενό οικογενειακό κύκλο, στο νεκροταφείο Γλυφάδας.
Σημαντικός ζωγράφος και χαράκτης, με ένα καθαρά ιδιότυπο προσωπικό ύφος με έντονα μεταβυζαντινά στοιχεία, ο Κοψίδης δημιούργησε τη δική του προσωπική μυθολογία, που περιλαμβάνει γεροντικές φιγούρες, παιδάκια και γυναίκες μιας άλλης εποχής, ανθρώπους του μόχθου, ενταγμένους σε τοπία με ερημικές παραλίες, με σπίτια παλιά, κτήρια ερειπωμένα, σωρούς με μπάζα και σκουπίδια, που δημιουργούν μια έντονη υπερρεαλιστική ατμόσφαιρα.
Με μια έντονη νοσταλγική επιθυμία για καταγραφή της ζωής, αλλά και φανερή κριτική διάθεση απέναντι στη βιομηχανοποίηση και τον τεχνολογικό πολιτισμό, δημιούργησε έργα στα οποία όμως, τελικά, διαφαίνεται και η αισιόδοξη πλευρά της ζωής.
Εχει εικονογραφήσει εκκλησίες στην Ελλάδα, το Μοναστήρι του Σεβετρόν στο Βέλγιο, καθώς και τον ναό του Αποστόλου Παύλου του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ της Γενεύης. ΄Εχει γράψει και εικονογραφήσει αρκετά βιβλία κι έχει ασχοληθεί με την έκδοση χειροποίητων περιοδικών.
Γεννήθηκε το 1929 στο Κάστρο Λήμνου και σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1949 ως το 1953. Μαθήτευσε κοντά στον Φώτη Κόντογλου από το 1953 ως το 1959, από τον οποίο μυήθηκε στη βυζαντινή ζωγραφική και μαζί του ξεκίνησε την αγιογράφηση ναών, για να την εγκαταλείψει σύντομα, για χάρη της καθαρής ζωγραφικής.
Εργάστηκε ακατάπαυστα σε όλη του τη ζωή και έκανε 15 ατομικές εκθέσεις. Συμμετείχε επίσης, σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Το 1989 η Εθνική Πινακοθήκη και το 1994 ο Δήμος Πατρέων οργάνωσαν αναδρομική του έκθεση. Έργα του υπάρχουν σε πολλές πινακοθήκες και σε σημαντικές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
Με το έργο του έχουν ασχοληθεί σημαντικοί μας ιστορικοί τέχνης, όπως οι Ε. Βακαλό,Χ. Χρήστου, Σ. Λυδάκης, Β. Σπηλιάδη, Ν. Αλεξίου,Τ. Σπιτέρης, Α. Ταμβάκη, Α. Κούρια,Α. Σχινά και άλλοι.

Ο Ρομπέν... της Τέχνης

ΡΩΜΗ Βετεράνος ιταλός ληστής που το έχει «φιλοσοφήσει» το ζήτημα αποκαλύπτει ότι έκλεβε επί δεκαετίες έργα τέχνης όχι από εμμονή για κάποιον συγκεκριμένο πίνακα, ούτε επειδή ήταν παθιασμένος συλλέκτης. Ο Βιντσέντσο Πιπίνο είχε δύο και μοναδικά κίνητρα, τουλάχιστον όπως υποστηρίζει ο ίδιος: την αγάπη του για την τέχνη και το μίσος του για τους πλούσιους που πληρώνουν για να την απολαμβάνουν. Δεν ανήκει στην κατηγορία των μαφιόζων που ξεπουλάνε αριστουργήματα για ναρκωτικά ή όπλα. «Συνταξιούχος» πλέον, στα 67 του χρόνια, μόλις κυκλοφόρησε στην Ιταλία το βιβλίο με τα απομνημονεύματά του, υπό τον εύγλωττο τίτλο «Το να κλέβεις τους πλούσιους δεν είναι αμαρτία».

«Η ζωγραφική είναι ο καθρέφτης της εποχής, απεικονίζει τα προβλήματά της, αφυπνίζει τον κόσμο και καλλιεργεί το πνεύμα», πιστεύει ο κ. Πιπίνο, γέννημα θρέμμα της Βενετίας. Και τονίζει: «Είναι άδικο το ότι από παλιά οι πλούσιοι αγοράζουν σπουδαία έργα για να διακοσμήσουν τους τοίχους τους, στερώντας με αυτό τον τρόπο από τους πολίτες τον ρόλο της τέχνης».
Επικαλούμενος αυτή την «ιδεολογία» έκλεβε πίνακες παλαιών βενετσιάνων ζωγράφων, αλλά και άλλων, όπως, μεταξύ άλλων, του Νταλί , του Πικάσο, του Κλιμτ και του Πόλοκ. Στόχος του ήταν πάντοτε οι ιδιωτικές συλλογές. Κρατούσε για λίγο διάστημα τα έργα και μετά «τα επέστρεφε στους φτωχούς» - όπως λέει ο ίδιος, επιμένοντας μάλιστα ότι του αξίζει το προσωνύμιο «Ρομπέν των δασών της Τέχνης». Στην πραγματικότητα, απλώς ζητούσε λύτρα και επέστρεφε άθικτα τα έργα τέχνης μόλις οι ιδιοκτήτες τους του τον πλήρωναν.

Ο κ. Πιπίνο ξεκίνησε τη συγκεκριμένη δράση του όταν, ενώ λήστευε το μέγαρο ενός μεγαλοβιομηχάνου, ιδιοκτήτη χαλυβουργείου στη Βενετία, παρατήρησε έναν πίνακα του Καναλέτο, διάσημου ζωγράφου του 18ου αιώνα. « Αποφάσισα ότι το έργο έπρεπε να στολίσει το δικό μου σπίτι για λίγο καιρό» ομολογεί.

Είναι αυτοδίδακτος σε ζητήματα τέχνης. Από μικρός, όταν σε ηλικία οκτώ ετών εγκατέλειψε το σχολείο, άρχισε να διαβάζει την ιστορία της Βενετίας και να αναπτύσσει μια ιδιαίτερη αγάπη για τη ζωγραφική. Στο βιβλίο περιγράφει την πολυετή καριέρα του αλλά και την εμπειρία 25 χρόνων στη φυλακή . «Τελικά, μπορεί κάποιος να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή διαβίωση κλέβοντας τίμια και χωρίς βία» είναι το συμπέρασμά του. Από τα λύτρα για τους κλεμμένους πίνακες ο κ. Πιπίνο λέει ότι πέρασαν από τα χέρια του περίπου δύο εκατομμύρια ευρώ. Σήμερα έχει κάνει στροφή 180 μοιρών: συμβουλεύει πλούσιους ιταλούς φιλότεχνους πώς να προστατέψουν τις συλλογές τους από τους διαρρήκτες.

Αλλού το όνειρο και αλλού ο Λυκαβηττός


Θα μπορούσε να διαθέτει ξενοδοχείο «μετά ταρατσών και σκιαδίων», αίθρια, καφενεία, περίπτερα και μπελβεντέρε με θέα προς την Ακρόπολη και την Πάρνηθα. Οι κήποι του θα ήταν ιδανικοί για περίπατο, έργα γλυπτικής θα διέκοπταν τις ευχάριστες διαδρομές, ενώ ο καταρράκτης και οι πηγές θα προσέφεραν δροσισμό στους κατοίκους της άνυδρης πόλης. Ακόμη, στην κορυφή του λόφου θα ανεγειρόταν το Μνημείο της Ελληνικής Ανεξαρτησίας και το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου θα μεταμορφωνόταν σε μικρό αλλά λαμπρό ναό. Αντ΄ αυτών, ο λόφος του Λυκαβηττού μόνο μία ισχυρή δενδροφύτευση στους πρόποδές του κατόρθωσε να διασώσει- αν και κατατρώγεται και αυτή σιγά σιγά από τις πολυκατοικίες που σκαρφαλώνουν ανερυθρίαστα-, ενώ ουδέν εκ των σχεδίων που οραματιζόταν ο γερμανός αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλλερ κατέστη δυνατόν να υλοποιηθεί.

Ηταν 1886 όταν ο αρχιτέκτονας, ο οποίος διαμόρφωσε κυριολεκτικά το πρόσωπο της Αθήνας, άρχισε να οραματίζεται τον εξωραϊσμό του Λυκαβηττού για την ανάδειξή του σε «αερικόν θεραπευτήριον», όπως το χαρακτήριζε ο ίδιος.

Περίπου ενάμιση αιώνα μετά, ενώ η πρόταση του Τσίλλερ αποτελεί απλώς μια νοσταλγία του παρελθόντος και η σημερινή εικόνα του λόφου, ασφυκτικά περικυκλωμένου από τον αστικό ιστό, μιλάει από μόνη της, έρχεται η έκθεση της Εθνικής Πινακοθήκης («Ερνέστος Τσίλλερ, αρχιτέκτων, 1837-1923») να ανοίξει παλιές εκκρεμότητες.

Δεκαεπτά υδατογραφίες και σχέδια για την αισθητική και πρακτική αξιοποίηση κάθε τμήματος του Λυκαβηττού- ο ίδιος τα προσέφερε δωρεάν στο κράτος το 1914, συνοδευόμενα από πλήρη ανάλυση (και οικονομική)- μαρτυρούν το πώς θα μπορούσε να ήταν σήμερα ο λόφος, έστω και αν υλοποιούνταν μόνον ένα τμήμα του σχεδίου, και πώς είναι σήμερα («και διηγώντας τα να κλαις...» όπως λέει ο ποιητής).

Ντοκουμέντο για την ιστορική πολεοδομική εξέλιξη της Αθήνας χαρακτηρίζει η καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής κυρία Ξανθίππη Σκαρπιά-Χόιπελ τη σύνθεση για το εξωραϊστικό έργο του Λυκαβηττού. «Η μελέτη αυτή δίνει μια εικόνα της ρομαντικής, αλλά και της μεταρρυθμιστικής τάσης της μεγαλοαστικής κοινωνίας» σημειώνει σε κείμενό της στον κατάλογο της Εθνικής Πινακοθήκης. «Ο Τσίλλερ σχεδιάζει σε πλήρη μείξη ρυθμών στοές με δωρικές κολόνες, κρήνες με αναμνηστικές στήλες, πίδακες και καταρράκτες, αναπαυτήρια με πεσσούς και πέργκολες, εξέδρες αναγεννησιακού ρυθμού, καφενεία με εξώστεςπου τους διακοσμεί με το αγαπημένο του στοιχείο, τις ψευδο-καρυάτιδες ηλεκτρικό σιδηρόδρομο και αμαξιτή οδό κατά τον ελβετικό τρόπο κτλ.» προσθέτει.

Φύση, τέχνη και αρχιτεκτονική συγχωνεύονταν μοναδικά σε αυτή την εκλεκτικιστική πρόταση διαμόρφωσης τοπίου κατά τα ρομαντικά πρότυπα της Δυτικής Ευρώπης. Αλλά η προβλεπόμενη δαπάνη για το φτωχό ελληνικό κράτος ήταν τεράστια: 1.864.200 δραχμές, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του Τσίλλερ.

Ετσι, όλα ναυάγησαν. Αν υπάρχει εδώ ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο, αυτό είναι ότι οι Αθηναίοι πολύ γρήγορα μετάνιωσαν που άφησαν την ευκαιρία να χαθεί. «Οι πίνακες δείχνουν πόσα πράγματα μπορούσαν να γίνουν επάνω στον λόφον αυτόνγια να τον μεταβάλουν σε ένα θαυμάσιο στολίδι των Αθηνών, αλλά και σε ένα παραδεισιακό ενδιαίτημα των κατοίκων» έγραφε η Αιμιλία Καραβία σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Αθηναϊκά Νέα» στις 4 Ιανουαρίου 1939, όταν και παρουσιάστηκαν πρώτη φορά αυτοί οι πίνακες.

Εξωραϊσμός του Λυκαβηττού ουδέποτε λοιπόν υπήρξε. Αλλά και μόνο η επιτυχία του υπαίθριου θεάτρου σε σχέδια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου, που κατασκευάστηκε το 1968 σε μια κοιλότητα του παλιού λατομείου, καθώς και του αναψυκτηρίου στην κορυφή του αποδεικνύουν την αξία των επεμβάσεων- αν γίνονταν. Από την άλλη, ούτε ενδιαφέρον για την προστασία του λόφου υπήρξε, ιδίως μετά τη δεκαετία του 1950, ώστε τα οικοδομήσιμα οικόπεδα να παραμείνουν σε κάποια απόσταση... ασφαλείας. Η μόνη πραγματική έγνοια, πλέον, σε ένα τοπίο τσιμέντου είναι να παραμείνουν αλώβητα τουλάχιστον τα δεντράκια.

«Αλσος εύσκιον μετά δροσερών περιπάτων»
Μνημείο με καταρράκτη και σιντριβάνι στον δρόμο που θα οδηγούσε στην κορυφή του λόφου (υδατογραφία)
«Ο Λυκαβηττός δύναται να μεταβληθή εις άλσος εύσκιον μετά δροσερών περιπάτων και ενδιαιτημάτων μετ΄ αέρων και τερπνών καλλιτεχνημάτων παντοίων, προς τέρψιν και ανάπαυσιν των κατοίκων της ωραίας πόλεως των Αθηνών και των επισκεπτομένων αυτήν Ελλήνων και ξένων, οίτινες απηλλασσόμενοι του θερινού κονιορτού και της θερμότητος των ηλιακών ακτίνων ευρίσκουσιν ενταύθα ανάπαυσιν και τέρψιν ευχάριστον εκ της θέας των πέριξ και μακράντης φύσεως και της τέχνης» σημειώνει ο Τσίλλερ. Σε μια εποχή όπου η Αθήνα διέθετε μεγάλες αναξιοποίητες εκτάσεις, πεδίον δόξης λαμπρόν για κάθε αρχιτέκτονα και ευκαιρία μοναδική για το κράτος να σκεφτεί και να προνοήσει για το μέλλον, οι προτάσεις του Τσίλλερ κάθε άλλο παρά υπερβολικές ήταν.

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ
η «Ερνέστος Τσίλλερ, αρχιτέκτων, 1837-1923» η Εθνική Πινακοθήκη, Βασιλέως Κωνσταντίνου 50 η Διάρκεια έκθεσης: Ως τις 29 Αυγούστου
ΠΗΓΗ : ΤΟ ΒΗΜΑ

Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

Πίνακες εμπνευσμένους από τη Βραζιλία εκθέτει ο Μπομπ Ντύλαν

Επανέρχεται στο προσκήνιο της έκθεσης πινάκων ζωγραφικής ο Μπομπ Ντύλαν, αυτή τη φορά στην Κοπενγχάγη με πίνακες εμπνευσμένους από την παραμονή του στη Βραζιλία. 

Ο διάσημος τραγουδοποιός είχε παρουσιάσει πίνακες του κατά το παρελθόν στη Γερμανία το 2007 και στη Βρετανία το 2008.

Η έκθεση θα έχει τίτλο "Βραζιλιάνικες σειρές" και θα πραγματοποιηθεί από τις 4 Σεπτεμβρίου 2010 ως τις 30 Ιανουαρίου 2011 στο κρατικό Μουσείο της Κοπενγχάγης.

Το κοινό θα μπορέσει να δει περίπου 40 ακρυλικά έργα του καλλιτέχνη, και άλλα οκτώ σχέδιά του.

Η θεματολογία θα είναι βραζιλιάνικη, από την καθημερινότητα των μεγαλουπόλεων, τις φαβέλες, έως την αίσθηση του ζωγράφου για την εγκληματικότητα και τις ερωτικές αναμνήσεις του καλλιτέχνη από την Βραζιλία.

Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010

ΕΚΘΕΣΗ ΒΑΡΛΑΜΗ ΣΤΟ MEDITERRANEAN VILLAGE

Στην υποδοχή του MEDITERRANEAN VILLAGE στην παραλία Κατερίνης, φιλοξενούνται τα έργα του γνωστού ζωγράφου Ευθύμη Βαρλάμη.

Σφαιρικός και πολύμορφος καλλιτέχνης - ζωγράφος, γλύπτης, αρχιτέκτονας, παιδαγωγός.

Γεννήθηκε το 1942 στη Βέροια, σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Βιέννης και δίδαξε σε διάφορα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια και Ακαδημίες.

Το 1988 διηύθυνε το τμήμα Αρχιτεκτονικής στη Θερινή Ακαδημία του Σάλτζμπουργκ, όπου παρουσίασε τη θεωρία του "Αυτοματισμού" στην αρχιτεκτονική και το σχεδιασμό.

Από το 1992 διευθύνει το Διεθνές Ινστιτούτο για το Σχεδιασμό και την Επικοινωνία I.DE.A. στην Αυστρία.

Πραγματοποίησε σειρά από πειραματικά ερευνητικά προγράμματα όπως η "Σαντορίνη, Παγκόσμια Οικολογική Ακαδημία", που οργάνωσε με τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Μεσογειακών Πανεπιστημίων.
Το 1995 ζωγράφισε 12 πίνακες από την Αποκάλυψη του Ιωάννη στα πλαίσια του εορτασμού από το Οικουμενικό Πατριαρχείο των 1900 χρόνων της συγγραφής του έργου του στην Πάτμο.

Ο Βαρλάμης με το project της "Πόλης των Παιδιών" και το Childrens Museum Programm διακηρύσσει τη στροφή της αρχιτεκτονικής και της κουλτούρας προς την πολύτιμη ουσία της παιδικότητας.

Προτάθηκε για το "Βραβείο Kyoto 2002" στις τέχνες και τη φιλοσοφία.

Για περισσότερο από 10 χρόνια αφοσιώθηκε στο μεγάλο εικονογραφικό project του "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 2000" και δημιούργησε περισσότερα από 1500 έργα με θέμα το Μέξαλέξανδρο (πίνακες, γλυπτά, εγκαταστάσεις), που παρουσιάστηκαν για πτώτη φορά το 1997 στη Θεσσαλονίκη, με την υποστήριξη του επιχειρηματικού κόσμου και των Ο.Τ.Α. της Βόρειας Ελλάδας.

Το 1998 μεταφέρθηκε στην Αθήνα με τη συνεργασία του Δήμου Αθηναίων και στη συνέχεια στα Χανιά, στο Ναύπλιο, στη Ρόδο, στη Βέροια, στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και την ευλογία και υποστήριξη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου.

Από το 1999 περιοδεύει στο εξωτερικό και παρουσιάστηκε με εξαιρετική επιτυχία στο Κάϊρο και την Αλεξάνδρεια, στην Αυστρία, στα πλαίσια του Φεστιβάλ του Δούναβη και αμέσως μετά το 2000 στις Βρυξέλλες, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Βασιλικό Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας. Επόμενες εκθέσεις προγραμματίζονται για το Λονδίνο, τις ΗΠΑ, τις Ινδίες και το Πακιστάν.
MEDITERRANEAN VILLAGE στην παραλία Κατερίνης

Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

Ανθιση στην αγορά έργων τέχνης


Ο οίκος δημοπρασιών, Christie's ανακοίνωσε αύξηση 46% στις πωλήσεις κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010 πράγμα που επιβεβαιώνει την εμπιστοσύνη των αγορών για τα έργα τέχνης.

Συγκεκριμένα οι πωλήσεις του έφτασαν παγκοσμίως τα 2,57 δισ. δολάρια για τους πρώτους έξι μήνες του έτους, έναντι 1,8 δισ. δολαρίων το αντίστοιχο περσινό διάστημα.

Το Μάιο, πίνακας του Πάμπλο Πικάσο πωλήθηκε στην τιμή ρεκόρ των 106 εκατ. δολαρίων. Ο ισπανικός πίνακας του 1932 “Nude, Green Leaves and Bust” πωλήθηκε σε δημοπρασία του Christie's στη Νέα Υόρκη και ανήκε σε συλλέκτες.

Ακόμα μία σημαντική πώληση ήταν ενός πίνακα επίσης του Πικάσο από την "μπλε περίοδο" που “έπιασε” περισσότερα από 54 εκατ. δολάρια τον Ιούνιο.

Ο διευθύνων σύμβουλος του οίκου Christie's, Edward Dolman δήλωσε ότι "Η παγκόσμια εμπιστοσύνη στην αγορά έργων τέχνης έχει γίνει αισθητή κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010 και περιμένουμε να συνεχίσει έτσι με τις φθινοπωρινές πωλήσεις. Τα σπουδαία έργα εξακολουθούν να εμπνέουν και οι τιμές επιβεβαιώνουν μια σταθερή προσήλωση στην τέχνη".

Μπελ Επόκ στην Αθήνα


Το Παρίσι της Μπελ Επόκ µετακοµίζει στην Αθήνα. Ο χρόνος γυρίζει πίσω στο 1900. «Η πιο φηµισµένη ηθοποιός που γνώρισε ποτέ ο κόσµος» – όπως έχει χαρακτηριστεί η θρυλική Σάρα Μπερνάρ – ποζάρει ξαπλωµένη µε τον σκύλο στα πόδια της. Κοµψές Παριζιάνες κοιτάζουν τον κόσµο µέσα από τους καµβάδες του Ρενουάρ και του Πισαρό. Κοσµήµατα από κρύσταλλο µε την υπογραφή του Ρενέ Λαλίκ µετατρέπονται σε αντικείµενα πόθου πλάι σε έπιπλα της αρ νουβό. 


Στην πλειονότητά τους αριστουργήµατα της γαλλικής τέχνης από τις συλλογές του Πτι Παλέ και της συλλογής Γκουλµπενκιάν – περίπου 100 αντικείµενα – που ετοιµάζονται να πληµµυρίσουν για τρεις ολόκληρους µήνες την Εθνική Πινακοθήκη. «Θα αποκαλυφθεί µέσα από τη σηµαντική αυτή έκθεση ένα µωσαϊκό όπου ο µοντερνισµός συνυπάρχει µε την αρ νουβό και η µιζέρια µε την κοσµική ζωή», λέει στα «ΝΕΑ» η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαµπράκη Πλάκα, για την έκθεση που έρχεται ως ανταπόδοση της περυσινής µε θησαυρούς του Αγίου Ορους στο Πτι Παλέ. «Πρόκειται για ένα κεφάλαιο της Ιστορίας και της Κοινωνιολογίας που δεν το διδασκόµαστε και στο οποίο συναντώνται δύο κόσµοι – ένας αναδυόµενος και ένας που αποχωρεί – µε φοβερές αντινοµίες». 

Μεγάλες φωτογραφίες του Παρισιού του 1900 επί της υποδοχής θα λειτουργούν ως όχηµα για να µεταφέρουν τους επισκέπτες έναν αιώνα πίσω. Τη σκυτάλη θα πάρουν έργα ζωγραφικής που θα αναδεικνύουν τον δηµόσιο χώρο και το παρισινό τοπίο µε έµφαση στον ιµπρεσιονισµό. Για να ακολουθήσει µια ολόκληρη ενότητα αφιερωµένη στον µύθο της Σάρα Μπερνάρ. 

Πορτρέτα, φωτογραφίες της, ακόµη και απεικονίσεις της σε πιάτα θα επιχειρήσουν να µιλήσουν για την ηθοποιό που σφράγισε µε την παρουσία της τα θεατρικά δρώµενα και χαρακτηρίστηκε ως «θεϊκή Σάρα». 

Ατµόσφαιρα παρισινών σαλονιών θα αναδυθεί µέσα από έπιπλα, ανθοδοχεία, κοσµήµατα και σχέδια της εποχής, ενώ οι κοµψές Παριζιάνες µε τα στενά στη µέση φορέµατα και τα µακριά γάντια θα «διηγηθούν» τις δικές τους ιστορίες. 

Ο µοντερνισµός µέσα από τα έργα των Σεζάν και Βολάρ και ο συµβολισµός – µέσα και από έναν τεράστιο πίνακα του Μαγιόλ – θα αναδειχθούν ως οι καλλιτεχνικές τάσεις της εποχής, ενώ γροθιά στο στοµάχι αποτελούν η εργατική τάξη και οι απόκληροι της κοινωνίας, όπως έχουν αποδοθεί σε πίνακες και γλυπτά των Νταλού και Πελέζ.  TA NEA
ΙΝFΟ
Ρaris 1900, Αρ Νουβώ και Μοντερνισµός, θησαυροί από το Ρetit Ρalais στην Εθνική Πινακοθήκη (Βασ.
Κωνσταντίνου 50)
από 22/11/2010 έως 28/2/2011

Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

Ο μεγαλύτερος πίνακας του Πάμπλο Πικάσο


Διαστάσεις 10,40 μέτρα επί 11,72 μέτρα έχει πίνακας ζωγραφικής που φιλοτεχνήθηκε από τον Ισπανό ζωγράφο Πάμπλο Πικάσο. 

Πρόκειται για το μεγαλύτερο σε μέγεθος πίνακα ζωγραφικής του καλλιτέχνη, που θα εκτίθεται στο Μουσείο Βικτόρια και Αλμπερτ στο Λονδίνο, στο πλαίσιο της έκθεσης «Ο Ντιάγκλεφ και η Χρυσή Εποχή των Ρωσικών Μπαλέτων 1909-1929», η οποία θα αρχίσει στις 25 Σεπτεμβρίου.

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Μουσείο Χαρακτικής Τάκη Κατσουλίδη

Το Μουσείο Χαρακτικής Τάκη Κατσουλίδη παρουσιάζει έργα του Μεγάλου Ζωγράφου Μαρκ Σαγκάλ σε μία έκθεση που αποτελείται από 28 Λιθογραφίες από διάφορα θέματα που είχε καταπιαστεί κατά τη διάρκεια της ζωής του όπως η Βίβλος, η Χίλιες και Μία Νύχτες, Εικόνες της Παλαιάς Διαθήκης και άλλα.

Έως 8 Αυγούστου - Καθ. 10:00-14:00 & 18:00-20:00 εκτός Τρίτης, Καρατζά 15 Μεσσήνη, είσοδος ελεύθερη

Από τις 27 Ιουλίου μέχρι τις 7 Αυγούστου, 26 Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες θα συναντηθούν στην Καρδαμύλη με σκοπό να παράξουν έργα και in situ δράσεις. Τα έργα αυτά θα παρουσιαστούν σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους της Καρδαμύλης και παράλληλα θα πραγματοποιηθούν επισκέψεις, ομιλίες και παρουσιάσεις από επιστήμονες, αρχιτέκτονες και άλλους. Άξονας της δράσης του φετινού
Kardamili Project η Θεμιτή Κατοχή.

8-30 Αυγούστου, Καρδαμύλη - Μεσσηνιακή Μάνη, Πληροφορίες στο
www.kardamiliproject.info

"Περνάς Απέναντι 2010"

Τελευταίος σταθμός του εικαστικού φεστιβάλ "Περνάς Απέναντι 2010" είναι η Κως. Πρόκειται για μία μεγάλη έκθεση με έργα 45 εικαστικών δημιουργών (ζωγράφοι, γλύπτες, φωτογράφοι κ.ά.) σε διοργάνωση Ash In Art.

7-28 Αυγούστου, Πολύκεντρο Θαλασσινού, Eίσοδος ελεύθερη

Έκθεση ζωγραφικής του Γιώργου Κανάκη

Την Παρασκευή 13 Αυγούστου , στις 20:30 εγκαινιάζεται η έκθεση ζωγραφικής του Γιώργου Κανάκη με τίτλο «Plymouth» στα πλαίσια των Ερμουπολείων 2010 και είναι η 5η Ατομική του έκθεση, σε συνδιοργάνωση και προβολή με το θεατρικό Πολιτιστικό Όμιλο Σύρου «Απόλλων».


13-23 Αυγούστου, Καθ.: 11.00- 14.00, 19.00- 22.00, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ερμούπολης, Πλατεία Μιαούλη, Είσοδος ελεύθερη



Το  Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ερμούπολης ιδρύθηκε το 1975 με στόχο να προάγει  την πολιτιστική ζωή της πόλης  και να διαφυλάξει την πολιτιστικού ενδιαφέροντος περιουσία του  δήμου.

Σήμερα, διαχειρίζεται το Θέατρο Απόλλων, το Πνευματικό Κέντρο με τις αίθουσες τέχνης και διαλέξεων, το χειμερινό και θερινό θέατρο Ευανθία Καΐρη καθώς και την Πινακοθήκη Κυκλάδων. Διοικείται από διοικητικό συμβούλιο που ορίζεται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Ερμούπολης.


«Γιομιστή Κεφαλή» στη Σίφνο

Η αλήθεια είναι ότι από τότε που άνοιξε στη Σίφνο ο πολυχώρος του «Ραμπαγά», όπως των ξέρουν οι θαμώνες του νησιού – ή αλλιώς «Κυκλάδων Χώρος» - το νησί απέκτησε μία πιο κοσμοπολίτικη αύρα.

Λογικό, αφού στην καρδιά της Απολλωνίας, υπάρχει πλέον ένας πανέμορφος πολυχώρος, ο οποίος πέραν του εξαιρετικού καφέ-μπαρ-εστιατορίου, «σερβίρει» και ιδιαίτερης ποιότητας πολιτιστικά δρώμενα.

Φέτος, από τις 10 μέχρι τις 30/8, η υπερυψωμένη γκαλερί «Γιομιστή Κεφαλή» με την υπέροχη θέα, φιλοξενεί πέντε από τους πιο αξιόλογους καλλιτέχνες της λεγόμενης νέας γενιάς.

Ο Α.Κυριακόπουλος, η Ζ.Κεραμέα, ο Φ.Θεοδωρίδης, ο Στ.Ρόκος και η Μ.Κροντηρά παρουσιάζουν τα έργα τους και ζωντανεύουν το χώρο, αποδεικνύοντας ότι ο πολιτισμός, τελικά, προάγεται μόνο όταν του δίνεται βήμα παντού.

Έκθεση κοσμήματος και ζωγραφικής της Cecile Romat

Ο χώρος τέχνης Scala Gallery φιλοξενεί την έκθεση κοσμήματος και ζωγραφικής της Γαλλίδας Cecile Romat με τίτλο "Echo" και στις 7 Αυγούστου θα παρουσιάσει τις νέες δημιουργίες της γνωστής σχεδιάστριας κοσμήματος Έλενας Σύρακα.

6-12 Αυγούστου, Ματογιάννη 48  Μύκονος, Είσοδος ελεύθερη

O Isamu Noguchi στο Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή

Το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή διοργανώνει φέτος, σε συνεργασία με το Νoguchi Museum της Νέας Υόρκης, για πρώτη φορά στην χώρα μας, έκθεση-αφιέρωμα στον σημαντικό αμερικανοϊάπωνα καλλιτέχνη Isamu Noguchi.

27 Ιουνίου-26 Σεπτεμβρίου,  Δευτέρα-Σάββατο 10.00-14.00 & 18.00-20.00, Κυριακή 10.00-14.00, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, Χώρα Άνδρου, 6€

Οι φετινοί δέκατοι έκτοι «ΠΛΟΕΣ» του Ιδρύματος Π. & Μ. Κυδωνιέως της Άνδρου, αποκτούν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί τιμούν έναν ξεχωριστό καλλιτέχνη σε μια επετειακή του εικαστική έκθεση. Πρόκειται για τον ιδιοφυή και ταλαντούχο Κώστα Τσόκλη, ο οποίος γιορτάζει τα 80 χρόνια του.

24 Ιουλίου-26 Σεπτεμβρίου, Καθημερινά (εκτός Τρίτης): 10:00-13: 30, 18:30-21: 30, Ίδρυμα Π. & Μ. Κυδωνιέως, Χώρα Άνδρου, Είσοδος ελεύθερη
  

"Flowers for the ladies"

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος στη Λόζα της Χώρας Αμοργού φιλοξενεί την έκθεση ζωγραφικής "Flowers for the ladies" της Βελγίδας Σάντρα Μπέρτεν και του Γιάννη Ζαγοριανάκου.

Η Μπέρτεν δημιουργεί έναν πλούσιο και εξωτικό κόσμο γεμάτο από φύλλα, δέντρα, λουλούδια, ζουζούνια και κυρίως χρώματα.

Όσο για τον Ζαγοριανάκο, επιλέγει τη γυναικεία μορφή για να παίξει, όπως λέει και ο ίδιος, με τα δικά του χρώματα.

14-31 Αυγούστου, Καθ. 18:00-00:00, Πολιτιστικός Σύλλογος, Λόζα, Χώρα Αμοργού, Είσοδος ελεύθερη

«Γλυπτά στον Κήπο» KAI Ορχήστρα των Χρωμάτων του Μάνου Χατζιδάκι

Το ΄Ιδρυμα Φωκά-Κοσμετάτου στο Αργοστόλι είναι ένας χώρος που αγαπάτε τόσο απ’ τους δημιουργούς, όσο κι απ’ τους επισκέπτες του. Φέτος, μας κάνει 2 εναλλακτικές προτάσεις. Η πρώτη είναι η έκθεση «Γλυπτά στον Κήπο» - η 1η  εικαστική έκθεση στην Ελλάδα σε Βοτανικό Κήπο. Σε έναν τόπο εξαιρετικού φυσικού κάλλους γνωστοί Έλληνες καλλιτέχνες παρεμβαίνουν με  υπαίθρια έργα, αναδεικνύοντας την Επτανησιακή χλωρίδα και μεταφέροντας μας σε μία άλλη χώρα των θαυμάτων...

Καθημερινά 18:30 – 21:30 έως 31/8

Κι αν νομίζετε ότι αυτό ήταν μόνο, κάνετε λάθος.. Κυριακή 29/8 η Ορχήστρα των Χρωμάτων του Μάνου Χατζιδάκι, θα γεμίσει την ατμόσφαιρα με μουσικές από τα κοντσέρτα για κλαρινέτο του Mozart και απ’ το «Μεγάλο Ερωτικό».

20:30, Βοτανικός κήπος Αργοστολιού

Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

Η Τέχνη ανοίγει τη Χάλκη

Ανοίγει τις πύλες της έπειτα από 30 χρόνια σιωπής. Οι τοίχοι της, που κουβαλούν ιστορία 166 χρόνων, µεταµορφώνονται σε ένα ψηφιδωτό - µάρτυρα της πολύπλευρης προσωπικότητας της Κωνσταντινούπολης, γεµάτο χρώµατα και µνήµες, χριστιανικά και οθωµανικά συναπαντήµατα που πλέκουν ως στηµόνι µε υφάδι την ιστορία της. Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης – κλειστή από το 1971 λόγω ενός τουρκικού νόµου που απαγόρευε τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστηµίων – χάρη στα έργα τέχνης 101 ελλήνων καταξιωµένων αλλά και νεώτερων δηµιουργών ξυπνάει από τον λήθαργό της και αποκαλύπτει ίχνη της γειτονικής Κωνσταντινούπολης.

Από τον εµβληµατικό καραγκιοζοπαίχτη και δηµιουργό Ευγένιο Σπαθάρη έως τον λάτρη του εικαστικού κιτς Αγγελο Παπαδηµητρίου. Από τον ακαδηµαϊκό και εξαίρετο κολορίστα Παναγιώτη Τέτση έως τη ζωγράφο των κολυµβητών Μαρία Φιλοπούλου. Από τον πλέον αναγνωρίσιµο έλληνα ζωγράφο Αλέκο Φασιανό έως τον νεαρό, αλλά ήδη µε φανατικό κοινό, πορτρετίστα της ψυχής Σάββα Γεωργιάδη. Και από τον διεθνώς αναγνωρισµένο Μαρκ Χατζηπατέρα µε τις υβριδικές και πολυπολιτισµικές µορφές του έως τη νεώτερη γενιά των παραστατικών δηµιουργών, όπως οι Δηµήτρης Ανδρεαδάκης, Γιάννης Λασηθιωτάκης, Χρύσα Βέργη υπογράφουν τα 101 έργα – ζωγραφική, γλυπτική, κατασκευές, φωτογραφία, βίντεο και αγιογραφία – που θα παρουσιαστούν στην έκθεση «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη», η οποία θα µοιραστεί ανάµεσα στους χώρους της κλειστής Θεολογικής Σχολής και το Σισµανόγλειο Μέγαρο στην καρδιά της Πόλης, την οδό Ιστικλάλ.

«Μοιάζει σα να µας περιµένει η Σχολή της Χάλκης», λέει στα «ΝΕΑ» η Αναστασία Μάνου, που είχε την ιδέα για την έκθεση (µε επιστηµονικό σύµβουλο τον Δηµήτρη Φωτιάδη) και είναι διευθύνουσα σύµβουλος της εταιρείας οπτικοακουστικών έργων White Fox. «Δεν είναι εγκαταλελειµµένη. Δεν είναι µουσείο. Ολα βρίσκονται στη θέση τους. Τα θρανία, οι πίνακες... Ωστόσο δεν µπορεί κάποιος να την επισκεφθεί παρά µόνο κατόπιν ραντεβού µε τη Μονή της Αγίας Τριάδος που λειτουργεί δίπλα. Με την ευκαιρία της έκθεσης όµως θα είναι προσβάσιµη σε όλους επί 25 ηµέρες», συνεχίζει για τη σκαρφαλωµένη στον Λόφο της Ελπίδας Σχολή, πάνω στα κεραµίδια της οποίας στέκονται τα γλαροπούλια. Για να ανακαλύψουν οι επισκέπτες τα έργα τέχνης και συνάµα τα ίχνη της Πόλης θα πρέπει να σταθούν στο εσωτερικό προαύλιο, όπου κάποτε οι µαθητές έπαιζαν πινγκ πονγκ, αλλά και στις ίδιες τις αίθουσες.


Από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης αποφοίτησαν 12 οικουµενικοί πατριάρχες, 2 πατριάρχες Αλεξανδρείας, 2 Αντιοχείας, 4 αρχιεπίσκοποι Αθηνών και 1 αρχιεπίσκοπος Τιράνων

«Ταξιδεύοντας στη Σχοινούσα»


Το χρώμα , το σχήμα , η σύνθεση , η φαντασία και η ευαισθησία δεν αφορούν μόνο τους ειδικούς της τέχνης.

Με αυτές τις σκέψεις και την εμπειρία μου στο χώρο των χρωμάτων , το μελάνι αποτελεί το μέσο για να αποδώσω
τα συναισθήματα στο χαρτί .Η διαδικασία αυτή με διδάσκει να αποτυπώσω ή να διαβάσω τον κόσμο με το δικό μου τρόπο».

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον καλλιτέχνη Γιώργο Μπακαλούμη , έργα του οποίου θα εκτεθούν στη Σχοινούσα από τις 7 έως τις 10 Αυγούστου.

Κύριο θέμα της μοναδικής αυτής ζωγραφικής συλλογής δεν είναι παρά το Πρόσωπο , η εσωτερική αποκάλυψη του «εγώ» , φανερώνοντας με ειλικρίνεια όλο το «μέσα » , άλλοτε με έντονα χρώματα και άλλοτε σκοτεινούς ουδέτερους τόνους με αλληγορικές προεκτάσεις . Μέσα από την λογική της σύνθεσης και της τεχνικής μέσα από την προσωπική φαντασίωση , αφαιρώντας τα γνώριμα χαρακτηριστικά των μορφών..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...