Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

Έκθεση της Άννας - Μαρίας Παπαδημητρίου στο Μουσείο Ελιάς και Λαδιού Πηλίου

Εγκαινιάζεται το ερχόμενο Σάββατο 17 Αυγούστου στο Μουσείο Ελιάς και Λαδιού Πηλίου στην Άνω Γατζέα, η έκθεση ζωγραφικής της Άννας Μαρίας Παπαδημητρίου , η οποία θα διαρκέσει μέχρι το Σάββατο 31 Αυγούστου 2013.

O καθηγητής - κριτικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης αναφερόμενος στο έργο της ζωγράφου τονίζει: «Κάποτε η ζωγραφική ήταν το παράθυρο που άνοιγε στον κόσμο μιαν αποκάλυψη του ορατού. Σήμερα η ζωγραφική βιώνοντας κατάσαρκα την κρίση της, αν δεν θέλει ν' αναλωθεί σε εικονογραφικές αφέλειες, οφείλει να καταδυθεί στο βάθος του αόρατου. Και να το καταστήσει αισθητό. Μ' άλλα λόγια να αισθητικοποιήσει τον εσωτερικό βίο. Δύσκολα πράγματα! Με ανάλογα, δύσκολα πράγματα καταπιάνεται η τολμηρή, ως τα όρια του θράσους, Άννα-Μαρία Παπαδημητρίου. Η ζωγραφική της είναι χρωματικά χυμώδης κι ευαίσθητη, διαμερίζοντας τα ιμάτια της σε ίσα ποσά ελεύθερου αυτοσχεδιασμού και συνειδητής αυτοσυγκράτησης. Παίζει μ' άλλα λόγια, με τα όρια (ως τα όρια τους). Οι συνθέσεις της διεκδικούν ένα ένδον φως, υποβάλλουν εσωτερικά τοπία, ψηλαφούν μυστικά της νύχτας με ερωτήματα της μέρας. Συχνά ευφρόσυνες, διακοσμητικές λύσεις εξορκίζουν το κακό που κουβαλούν τα ψυχρά πράσινα ή μαύρα. Pas mal. Κοντολογίς πρόκειται για μια χειρονομιακή, συναισθηματική ζωγραφική που ψάχνει να βρει το δρόμο της ανάμεσα σε κορυφαίους εκφραστές της λυρικής αφαίρεσης, όπως ο Soulages, o Wols, o Riopelle, o Hartung, o Mathieu, αλλά και οι ημέτεροι Μαλτέζος, Σβορώνος, Λεφάκης, Κεσσανλής κ.α. Το θέμα είναι να υπάρχει μια συνέπεια και μια συνέχεια στην ιστορία των εικαστικών μορφών έτσι ώστε τα πράγματα να μη γίνονται επί ματαίω. Και τα έργα να μη σαπίζουν εμπρός στα αδιάφορα μάτια αδαών η επηρμένων θεατών και η κάθε γενιά να μαθαίνει απ την προηγούμενη... - Έχει λόγο ύπαρξης σήμερα μια τέτοια ζωγραφική;- Μπορεί να διαμορφώσει αλλιώς ένα κοινό που καθημερινά μπουκώνεται από την τηλεοπτική χυδαιότητα; (αφού καταντήσαμε λαός τηλε-εξαρτημένων).- Υπάρχει χρόνος για στοχασμό εμπρός σε μια ζωγραφισμένη εικόνα που διεκδικεί το αυτονόητο, δηλαδή να συγκινήσει αισθητικά, χωρίς ταυτόχρονα να εκβιάζει την συγκίνηση;- Μη βιαστείτε να απαντήσετε. Είπαμε: μιλάμε εδώ για δύσκολα πράγματα...  Άκου τη σιωπή. Άκου τους σιωπηλούς. Δεν υπάρχει πιο εκκωφαντική γλώσσα από εκείνη του βλέμματος».

Η καλλιτέχνης σπούδασε Διακοσμητική, στη  Σχολή Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών στο ΤΕΙ Αθήνας και Ζωγραφική, στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, με μαθήματα ειδικότητας: Φωτογραφία, Πολυμέσα και μαθήματα επιλογής: Διδακτική της Τέχνης, Παιδαγωγικά, Ψυχολογία της Εκπαίδευσης. Κατά τη διάρκεια φοίτησης προτάθηκε για υποτροφία και συμμετοχές σε εκθέσεις και biennale φοιτητών της ΑΣΚΤ. Παρακολούθησε  εργαστήριο Γραφικών Τεχνών της ΑΣΚΤ με σκοπό τη δημιουργία βιβλίων Τέχνης.

Έχει λάβει μέρος στις παρακάτω ομαδικές εκθέσεις:“Livres d’ Artistes – Κείμενα και αντικείμενα”, Γκαλερί 7, Αθήνα 2000, “Τομέας Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών”, Δημοτική Πινακοθήκη Καρδίτσας, 2002,“Biennale Νέων Καλλιτεχνών”, Creta Maris, Κρήτη 2002,“Απόφοιτοι του εργαστηρίου Δ΄ της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών”, ΕΠΑΣΚΤ, Αθήνα 2002, Έκθεση συνεργατών της γκαλερί Αστρολάβος, Αστρολάβος, Δεξαμενή 2005, “Εικόνα- Χώρος- Δράση”, Εικαστικό Επιμελητήριο Ελλάδας, 2006,“4 νέοι καλλιτέχνες”, Πινακοθήκη Σοφίας Λαζαρίδου , Καλλιθέα 2006, “Exclusives”, γκαλερί Αστρολάβος, Δεξαμενή, 2006,“Σύγχρονοι Δημιουργοί της Αφαίρεσης”, γκαλερί Αστρολάβος, Δεξαμενή 2006, “ Εικόνα- Χώρος- Δράση 2 ”, Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων 2008. Έχει κάνει ατομική έκθεση το 2010 στην Γκαλερί Αστρολάβος, Αθήνα.

Επαγγελματικά έχει συνεργαστεί με  την ΕΡΤ ΑΕ, με σχέδια και πλαστικές μακέτες βασισμένες σε ιδέες του Σπύρου Ορνεράκη. Επιβράβευση της ελληνικής παρουσίασης στην Ουγγαρία. Διετέλεσε βοηθός του σκηνογράφου Σίμωνα Καραφίλη, στις παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής “Simon Boccanegra” και της παιδικής σκηνής του Εθνικού Θεάτρου “Ωραία Κοιμωμένη”. Σκηνογράφησε και σχεδίασε τα κοστούμια και το έντυπο υλικό για το έργο του Σβιχ Κρούκερ “Φτιάχνουμε έναν παιχνιδότοπο”, που ανέβασε η Παιδική Σκηνή του Θεάτρου της Γης. Συνεργάστηκε με το αρχιτεκτονικό γραφείο Δημητρόπουλου-Σκλαβούνου σε  θέματα σχεδιασμού εσωτερικών και εξωτερικών χώρων, σχεδιασμού προοπτικών – rendering στην παρουσίαση των νέων εγκαταστάσεων της Ελευθεροτυπίας κ.λπ. Εικονογράφησε το παιδικό διήγημα “Ο Ναβίντ δεν ήρθε για διακοπές” του Πάνου Χριστοδούλου , Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ. Από το 1996 έως σήμερα διδάσκει σε δημοτικά σχολεία και νήπια εικαστικά .
Παράλληλα από το 1994 συμμετέχει σε μουσικές παραστάσεις και συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, συνεργαζόμενη με τα μουσικά σχήματα της Μαρίζας Κωχ, Λουδοβίκου των Ανωγείων κ.α.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, είναι ερωτευμένη με το Πήλιο και στο Πήλιο.

Πληροφορίες
Τοποθεσία: Μουσείο Ελιάς και Λαδιού Πηλίου, Άνω Γατζέα

Ημερομηνία: Εγκαίνια: 17 Αυγούστου 2013, στις 21.00
Διάρκεια: εώς 31 Αυγούστου 2013
Καθημερινά 10:00- 12:00 και 19:00 – 21:00

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε ελεύθερα την απόψή σας!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...